Wdrożenie platformy B2B na Magento 2 dla producentów i hurtowni

Tak, platforma może zostać zaprojektowana jako kanał przeznaczony dla klientów biznesowych. Zakres funkcji i sposób ich realizacji zależą od procesów firmy, wymaganej edycji Magento oraz użytych modułów. Jeżeli sprzedaż ma obsługiwać również detal, właściwym zakresem jest wdrożenie B2C + B2B na Magento 2. Standardowy katalog, koszyk i panel administracyjny platformy pokazuje Demo Magento 2, a funkcje B2B projektujemy ponad tym standardem.

Podstawą są konta firmowe z wieloma użytkownikami i rolami, indywidualne ceny i rabaty, katalog przypisany do kontrahenta, szybkie zamawianie po indeksach, ponawianie wcześniejszych zamówień, limity i ścieżki akceptacji, terminy płatności, dostęp do dokumentów oraz integracje z ERP, PIM, WMS i CRM. Pełne zestawienie z opisem każdej pozycji znajdziesz w sekcji funkcji platformy B2B. Które z nich trafią do konkretnego wdrożenia, wynika z procesu sprzedaży, a nie z listy modułów.

Tak. Rabaty mogą być przypisane do kontrahenta lub grupy, obowiązywać progowo albo wynikać z warunków wynegocjowanych poza sklepem. Terminy płatności, limit kupiecki i płatność odroczona również mogą być przypisane do konta firmy. Przed wdrożeniem trzeba ustalić jedno: czy te warunki są liczone w Magento, czy pobierane z ERP.

Tak. Zamówienie powyżej ustalonej kwoty albo złożone przez użytkownika z ograniczonymi uprawnieniami może trafić do akceptacji po stronie firmy kupującej, zanim zostanie przekazane do realizacji. Zakres wymaga ustalenia, kto akceptuje, co się dzieje po odrzuceniu i czy limit dotyczy pojedynczego zamówienia, czy okresu rozliczeniowego.

Tak. Koszyk można budować po indeksach albo kodach EAN, z zapisanej listy zakupowej lub z importu przygotowanego zestawienia CSV. Wybór mechanizmu zależy od tego, jak pracuje dział zaopatrzenia kontrahenta — część firm wkleja listę indeksów, część wgrywa plik wyeksportowany z własnego systemu.

Tak i w większości wdrożeń to właśnie ERP jest źródłem cen, warunków handlowych, stanów i statusów zamówień. Warunkiem jest dostępny sposób integracji po stronie ERP. Przed wdrożeniem ustalamy, który system liczy cenę, jak często dane się synchronizują i co platforma robi, gdy ERP jest chwilowo niedostępny.

Adobe Commerce dostarcza część funkcji B2B jako gotowe moduły — konta firmowe, listy zakupowe, zapytania ofertowe — w modelu komercyjnym. W Open Source te same procesy wymagają modułów albo własnego developmentu, ale nie ma standardowej opłaty licencyjnej. Decyduje całkowity koszt wdrożenia i utrzymania potrzebnych procesów, nie sama licencja, a porównanie powinno powstać przed zatwierdzeniem architektury.

Koszt zależy od modelu kont firmowych, sposobu wyliczania cen, liczby integracji, jakości danych, procesu zamówienia oraz zakresu interfejsu. Wiarygodna wycena wymaga wcześniejszego opisania tych elementów.

Czas zależy od liczby funkcji, gotowości integracji, dostępności danych i tempa podejmowania decyzji. Harmonogram powinien powstać po analizie, a nie na podstawie samej nazwy platformy.

Może wymieniać dane cenowe z ERP, jeżeli system udostępnia odpowiedni sposób integracji. Przed wdrożeniem trzeba ustalić, gdzie cena jest obliczana, jak często się zmienia i co ma się wydarzyć przy chwilowej niedostępności ERP.

Projekt może obejmować konto firmowe z wieloma użytkownikami, rolami i uprawnieniami. Konkretne zasady wynikają z tego, kto składa zamówienia, kto je zatwierdza i jakie dane może zobaczyć.

Taka funkcja może znaleźć się w zakresie. Trzeba ustalić zachowanie platformy, gdy wcześniejszy produkt, cena, jednostka sprzedaży albo dostępność uległy zmianie.

Platforma przejmuje część powtarzalnych czynności, takich jak sprawdzanie oferty, składanie standardowych zamówień i pobieranie informacji. Handlowcy nadal prowadzą relacje, negocjacje i niestandardowe sytuacje.

Model dalszej współpracy ustala się przed startem. Może obejmować monitoring, SLA, obsługę błędów, aktualizacje, utrzymanie integracji i rozwój kolejnych funkcji w ramach AURORA CARE albo innego uzgodnionego zakresu.